Gisteren kreeg ik weer zo’n preek van mijn dochter: ‘Mam, je bent nu oma!’ Ze vindt dat ik me anders moet gedragen, meer als een ‘echte’ oma, en dat ik me ook zo moet kleden. Maar ik voel me nog helemaal niet oud, en ik wil niet in een hokje worden gestopt – zelfs niet door mijn eigen dochter.
Ik vertel over mijn terugkeer naar mijn geboortedorp na mijn diensttijd, over mijn moeilijke liefde voor Kim, een meisje uit de stad, en over mijn strijd met mijn eigen onzekerheden en de verwachtingen van mijn familie. Het is een verhaal over moed, teleurstellingen en hoop die onverwacht weer opbloeit. Kun je de kloof tussen het platteland en de stad overbruggen en geluk vinden?
Mijn hele leven draaide om mijn gezin. Toen ik eindelijk wat rust wilde, stortte alles in. Mijn zoon Bart gaf mij de schuld van zijn stukgelopen huwelijk, omdat ik zijn vrouw, Sanne, vroeg mij te helpen.
Het begon allemaal met een schreeuw van mijn schoonmoeder die de stilte in ons appartement in Utrecht verbrak. Jarenlang probeerde ik mijn eigen verlangens te verzoenen met de eisen van mijn schoonfamilie, maar die dag besefte ik dat ik niet langer kon doorgaan. Dit is het verhaal over de strijd tussen wat je zelf wilt en wat anderen van je verwachten – en over de moed om je eigen stem te vinden.
